[EGoT] Burnt on Grievous Realm

posted on 16 Mar 2014 01:57 by findarato in EGoT

 
 
 
ตัวละคร: Mallas Baratheon, Lord of Storm's End
 
 
------
 

Sub-Event: 04

A Joyous Requiem

 
 
 
Burnt on Grievous Realm
 
 
 
 
 

 
อ่าวเรือแตกแห่งสตอร์มส์แลนด์ไม่เคยโกหก

สายลมที่พัดเอากลิ่นเกลือเค็มปร่าจากผืนสมุทรพร่ำกระซิบ เช่นเดียวกับเกลียวคลื่นที่ซัดกระหน่ำเข้ายังหินโสโครกและผาชันสูงตระหง่าน ท้องฟ้าสีเทาจากเมฆหมอกและลมฝนไม่ต่างไปจากเมื่อวาน แต่สรรพเสียงจากพิราบและแมงมุมกลับโหมกระพือเซ็งแซ่ เหล่ากะลาสีที่เข้าเทียบท่าล้วนพากันพูดคุยด้วยบทสนทนาเดียวกัน ทว่าน้ำเสียงนั้นหลากหลาย และไม่อาจบอกได้ว่ามีความจริงอยู่สักเท่าใด

หลังจากกาดำตัวหนึ่งบินผ่านน่านฟ้าแห่งสตอร์มส์เอนด์ ธงแห่งปราการก็ถูกลดลงครึ่งเสา จากที่ในเขตเมืองเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยทุ้มต่ำของอัศวิน เคล้าเสียงหัวเราะคิกคักของเหล่าสตรี กับเกือกม้าที่กระทบกับพื้นหิน บัดนี้ทั้งกลางวันและกลางคืนล้วนเงียบสงัด ราวกับว่านอกจากคลื่นที่ซัดสาด ก็ไม่มีสิ่งใดจะกำเนิดเสียงได้อีกแล้วในแผ่นดิน

ลอร์ดบาราเธียนไม่มีอารมณ์ใดจะรื่นเริงในช่วงเวลาวิกฤต กษัตริย์เอดิริส ทาร์แกเรียนสวรรคต คนของเขาบอกว่ามีใครบางคนลอบปลงพระชนม์ แต่เขาไม่คิดอย่างนั้นเลย...ทาร์แกเรียนยังไม่สิ้นสุด และรัชทายาทยังมีอีกหลายลำดับ ใครคนนั้นที่ริอาจเอื้อมลบหลู่ไฟมังกรคงไม่ใช่แต่มักใหญ่ใฝ่สูง หลงระเริงกำลังแห่งตน คงต้องวู่วามและขาดความคิดอยู่ไม่น้อย ชายหนุ่มเองก็มีสายเลือดของมังกร แม้จะเจือจางและเลือนรางเป็นอันมาก แต่ลอร์ดมอร์สตัน บาราเธียน นั้นได้พร่ำย้ำนักหนามาตลอดชีวิตของเขาให้ตระหนักความจริงนี้ และผู้เป็นบุตรเองก็เห็นด้วย การเป็นผู้สืบสันดานของเจ้าหญิงเอแลนอร์ ทาร์แกเรียน และลอร์ดเอลเบิร์ต บาราเธียน นั้นสร้างความภาคภูมิไม่น้อย และสร้างความรู้สึกสำนึกบางอย่างกับผู้ที่ตนไม่เคยเห็นแม้แต่หน้า

มัลลัส บาราเธียน ยอมรับกับตนเองว่าเขากำลังเสียใจ แม้ใบหน้าจะยังมีรอยยิ้ม วาจาหยอกเย้าเริงรื่นเป็นปกติ และบ่ายเบี่ยงค่ำคืนร่วมกับภรรยาของตนอย่างสุภาพ ชายหนุ่มเข้าใจหลายอย่างขึ้นมากะทันหันหลังอ่านจดหมายฉบับนั้นจบ

ไม่ใช่อย่างที่เขาเคยคิด...มันไม่สำคัญว่าอำนาจนี้อยู่ในมือใคร และเพื่อใคร ไม่สำคัญเลยสักนิดว่าลอร์ดแห่งนครวายุจะประพฤติตนอย่างไร เสี้ยนหนามและคมดาบรายล้อมรอบตัวอยู่เสมอ เขารังเกียจความน่าสะอิดสะเอียนของผู้คนที่กระหายอำนาจ และไม่เคยสนใจหากตนจะต้องตายหรือมีอันเป็นไปเพราะอำนาจนี้ถูกแย่งชิง แต่นั่นไม่สำคัญ

สิ่งเดียวที่สำคัญ คือเวลานี้ สตอร์มส์เอนด์ไม่ใช่ป้อมปราการอันแข็งแกร่งอีกต่อไป

และหากสตอร์มส์เอนด์ไม่ใช่ป้อมปราการอันแข็งแกร่ง ดินแดนแห่งวายุนี้จะไม่อาจปกป้องใครได้เลยแม้แต่ผู้เดียว

ในคืนนั้นเอง ใต้แสงเทียนที่วูบไหวตามแรงลมจากช่องหน้าต่าง ปากกาจึงจรดลงบนแผ่นกระดาษ มือแกร่งบรรจงเข้าผนึก และแนบส่งกลับไปกับกาดำตัวเขื่องที่นำสาส์นแห่งความตายมายังเขา
 
 
------
 
 

‘ข้าเสียใจกับการสวรรคตของกษัตริย์เอดิริสเป็นอันมาก มากเสียยิ่งกว่าความตายของลอร์ดมอร์สตัน บาราเธียน บิดาของข้าเอง

สตอร์มส์แลนด์จะไว้ทุกข์เดือนหนึ่ง แม้จะผ่านพ้นช่วงราชาภิเษกใหม่ไปแล้ว ดินแดนวายุจะไม่ลืมว่าครั้งหนึ่งยังมีผู้หมายปองร้ายราชตระกูลรุนแรงถึงเพียงนี้

บรรดาลอร์ดและเลดี้คงพากันเดินทางเข้าสู่คิงส์แลนดิ้ง แต่ผู้ภักดีอาจไม่อยู่ในนี้...คงจะมีลอร์ดหนุ่มจำนวนหนึ่งมาสู่ขอท่าน ไม่ว่าเขาจะหวังอะไรก็คงไม่ต่างกัน แต่นั่นไม่รวมถึงบาราเธียน ข้าไม่มีวันฉกฉวยประโยชน์จากความสูญเสียครั้งนี้
 
และโดยส่วนตัวแล้ว ข้าคิดว่าสามัญชนเวสเทอรอสนั้นไม่คู่ควรเลย...มังกรไม่ควรคลุกคลีกับสัตว์ป่า มีแต่สายโลหิตอันบริสุทธิ์แห่งทาร์แกเรียนเท่านั้นที่ควรคู่กับมังกร ด้วยเพลิงและโลหิต ดีร์คาเรมีเพลิง ส่วนท่านมีโลหิต รัชสมัยของท่านทั้งสองจะนำเวสเทอรอสสู่ไพบูลยสถาน

ข้าหวังจะเป็นอย่างนั้น และพร้อมสนับสนุนท่านเสมอ

Mallas Baratheon

Lord of Storm’s End’
 
 
------
 
 
And now the Storm is at its end.
 
------
 
Burnt on Grievous Realm
 
 
[END]

Comment

Comment:

Tweet

ตรวจกิจกรรม:
ตัวอักษรทั้งหมด 3,151 ตัว
รวมทั้งหมด 3151/7 = 450.14
ผลตอบแทนที่ได้รับ: Money 300

#2 By EGoT on 2014-03-18 00:30

/ชาบูหลอดมัลลัสงามๆ

ชอบคำว่า ไพบูลยสถาน มันดูดียย์////

#1 By BloodyPena :: Through Ages on 2014-03-18 00:07

Star* of Radiance View my profile

Favourites