[SO.Radianz] -The WORLD without EXIT(1);-

ความอู้นับเป็นอุปสรรคในการดำเนินชีวิตที่สำคัญของเราเลยล่ะ 55+

สองอย่างที่เป็นตัวถ่วงความเจริญในชีวิต คือความอู้ กับความหยิ่งผยองส่วนตัว...ประมาณว่า I'm OK, You're ALL not OK. ลึกๆ ที่ทำให้คิดว่าตัวฉันเองถูกที่สุด ดีที่สุด (Pride? ใช่เลย!)...นั่นแหละหนา

ซึ่งไอ้ความหยิ่งผยองส่วนตัวนั่นก็...ทำให้คิดว่าความคิดแบบนี้ยังไม่ผิดแหละนะ เลยขอแค่เลิกอู้ได้เป็นพอ 555

------

รู้สึกว่าเมื่อวานนี้จะสอบวิชาเฉพาะแพทย์กันสินะ....หึหึ

เมื่อปีก่อนเราจำได้ว่าตอนสอบ...เราโคตรลุ้นเลย เครียดด้วย (เอนทรี่ปีที่แล้วก็ยังอยู่ ฮี่>> [มิว่าง] สอบวิชาเฉพาะแพทย์) แต่ก็คิดว่า คงทำได้ และไอ้ Pride ที่กล่าวมาด้านบนนั่นก็ทำให้เรามั่นใจว่าต้องได้คะแนนดี ไม่ต้องเป็นห่วง ล่ะ 555

ลแยกระทงปีที่แล้วในเอกซทีน ก็ขอให้ติดคณะที่เรียนอยู่นี่

แล้วพอมาเรียนจริงล่ะ?

ก็คิดว่าตัวเองคงจะเรียนได้แหละ แต่ความคิดประเภท ตูจะซิ่วดีไหม? ตูน่าจะทำอะไรได้มากกว่านี้...ยังมีอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

ถึงจะบอกว่าเราอยากให้การเรียนผลาญเวลาอู้ไปให้หมดก็เหอะ...แต่ถ้าจะให้เราทุ่มมากๆ อ่านหนังสือตลอด มันจะหมดไฟเร็วมาก ถึงขั้นซังกะตาย อ่านยังไงก็ไม่เข้าหัว (ประมาณว่ายังไม่ชินกับการขยัน 55+) บวกกับ ถ้าเราไม่เห็นความสำคัญของวิชาที่เรียน เราจะไม่เรียนมันเลยจริงๆ

(โปรดดู: บทสรุปของชีวิต 1 เทอมในคณะ)

พอมาตอนนี้...ก็เริ่มเข้าใจแล้วล่ะว่าคงทำอย่างที่เคยคิดไว้ไม่ได้...ทั้งวาดรูป เขียนนิยาย เล่นเปียโน คงต้องทิ้งไปทีละอย่าง ไม่งั้นมันไม่รอด

จากเดิม ทิ้งเปียโนไปตอน ม.6...จนปัจจุบันยังฟังออกอยู่ ยังรู้ว่ามันคืออะไร แต่เล่นไม่ได้เหมือนเดิม

ปัจจุบัน...กำลังตั้งปณิธานว่าจะไม่วาดรูปอีกแล้ว ถ้าไม่จำเป็น

เพราะ--เมื่อมองสิ่งที่สำคัญในชีวิต--เรายังคงคิดว่า การวาดรูป สำหรับเรา มันสื่อความคิดได้ไม่ดีเท่าการเขียน...เรามีอะไรในหัวอยู่เยอะ เราคิดมาก จินตนาการมาก จนต้องสื่อออกมาไม่งั้นมันจะกระอักตาย ถึงยังไง ภาพวาดมันก็ไม่สามารถบรรยายความคิดของเราได้ทั้งหมดแน่ๆ

ดังนั้นจึงต้องเลือกรักษาการเขียนไว้ หลังจากเริ่มประสบชะตากรรม เอาเวลาไปวาด...จนเริ่มไม่มีเวลานั่งคิด ปล่อยให้ตัวเองว่างๆ เพื่อจะได้เรียบเรียงความคิดนามธรรมออกมาเป็นตัวอักษร...แล้วมันก็อัดอั้น อยากกรีดร้องอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน 55+

...

ก็เลยจะมาบอกว่า จะไม่วาดรูปอีกแล้ว ถ้าไม่จำเป็น น่ะนะ 55+

(แต่ดูจากงานต่างๆ...ท่าจะยังจำเป็นอีกยาว งืดดด)

------

อนึ่ง

ไหนๆก็ไหนๆ

ลองมาดูว่า เราทำอะไรได้ มากขึ้นกว่าปีที่แล้ว บ้าง

- คัตเอาท์--ปีที่แล้วยังโหยหวนครวญครางว่าทำไม่เป็น ตอนนี้หรือ...มันคือชีวิต! "orz

- ปรัชญา--ปีที่แล้วไม่รู้เรื่อง ไหงตอนนี้จมปลักกับมันได้แล้วฟะ กี๊ซซ

- การแสดงความคิดเห็น--เริ่มกล้าขึ้น เริ่มสนใจสายตาชาวบ้านน้อยลง ฉันคิดอย่างนี้ และฉันเชื่อว่าฉันถูก...ใครจะทำไม? ก๊ากกก

- วิชาการ--ปีที่แล้วนี่ใกล้เมพ ตอนนี้...วิ้ววววว~ (เสียงลมพัดผ่าน)

- นิยาย--ปีที่แล้วยังอู้ ปัจจุบัน...ปั่นได้แล้ว วะฮ่ะฮ่า!

...(นึกออกอีกแล้วจะมาอีกที)...

edit @ 1 Nov 2009 23:35:38 by Star* of Radiance