[SO.Radianz] -The WORLD without EXIT(1);-

**นี่คือการกรีดร้องครวญครางหลังได้อ่าน มิใช่การวิจารณ์ มิใช่การเล่าเรื่องย่อหรือสปอยล์แต่อย่างใด** 

-โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน-

(http://www.tawan-song.com/images/news/56-1.jpg)

ขอบคุณ Caje ที่นำภาพปกจากเว็บมาฝากคนอู้ หุหุ

พรายปีศาจ โดย มิรายญิ์

รู้สึกว่าหนังสือเล่มนี้จะเป็นของผู้เขียนที่ใช้นามปากกาว่า 'ละอองเซลล์' มั้ง แต่ตอนนี้เปลี่ยนเป็น 'มิรายญิ์' คือ ตามมานานมาก...ตามมาแต่ดึกดำบรรพ์ แล้วก็เลิกตาม กะว่ารอเป็นเล่มทีเดียวละกัน 555

(เพิ่งรู้ว่าตอนเราเลิกตาม ผู้เขียนก็หยุดเขียนไปด้วย "orz)

แต่แล้วก็ลืมเรื่องหมด เพิ่งมาได้อ่านตอนนี้

และก็พบว่าลืมจริงๆ ไม่ใช่ลืมแบบพอจำเค้าอะไรได้บ้าง...คือมันถูกล้างบางจากซีรีบรัมโดยสิ้นเชิง ไม่สามารถระลึกชาติเดจาวูใดๆได้เลย

พรายปีศาจ (ออกกับ สนพ. ตะวันส่อง) เป็นนวนิยายแนวระทึกขวัญ เพราะบรรยากาศโดยรวมเป็นแบบนั้น แต่ตอนเปิดตัวเรื่องจะดูคล้ายสยองขวัญเสียมากกว่า เพราะเขาอ้างเน้นเรื่อง 'อาถรรพณ์' อย่างมากมาย แล้วค่อยแก้ปมทั้งหมดทั้งมวลในช่วงครึ่งหลัง

คาดว่าผู้เขียนคงอยากให้คิดว่าเป็นเรื่องสยองขวัญแต่ทีแรก

แต่ทว่า...ทว่า...เพราะเราคือเรา ทำให้เดาปริศนาหลักของเรื่องได้ตั้งแต่หน้า 10 กว่าๆ--ส่วนตรงนี้เราว่าออกจะง่ายเกินไปหน่อย ทำให้ตอนอ่านช่วงเฉลยนี่น่าเบื่อมาก เหมือนกำลังอ่านบทเลกเชอร์ที่รู้ดีอยู่แล้วยังไงยังงั้น และเนื้อหาก็ไม่ได้ลึกอะไร เลยแทบจะเปิดผ่านๆ (หมายเหตุ: รู้สึกเหมือนผู้เขียนกับเราเคยดูสารคดีเรื่องเดียวกันมาก่อน มันถึงเหมือนแทบจะทุกรายละเอียด 55+)

เอาเถอะ มันไม่ใช่หนังสือเรียนวิทยาศาสตร์นี่นะ...

ว่าแต่ แล้วทำไม เราที่เข้าใจปริศนาหลักแต่แรกแล้ว ถึงสามารถอ่านเรื่องได้โดยตลอดถึงช่วงเฉลยได้ล่ะ?

ก็เพราะอยากรู้ว่ามันจะเป็นยังไงต่อไป

ก็เพราะอยากรู้ว่าตัวละครจะหาคำตอบพวกนี้ด้วยวิธีไหน

ก็เพราะรายละเอียดระหว่างทางมันมีความน่าสนใจยิ่งไปกว่าปริศนาสำคัญของเรื่องเสียอีก!

...

เราชอบแนวคิดที่ผูกเรื่องพื้นบ้านมาเข้ากับวิทยาศาสตร์ ชอบความสัมพันธ์ของตัวละครแต่ละตัว และชอบการเล่าเรื่องที่ดูเป็นธรรมชาติ จนเราวางไม่ได้

โครงเรื่อง ฉาก และตัวละครของเรื่องนี้มีเสน่ห์ใช้ได้ เรียกได้ว่าถ้าจะเปรียบมิติของตัวละครก็คือ 'กลมดิ๊กๆ' แทบทุกตัว สำนวนก็เข้าขั้นเลิศ จินตนาการแล้วเห็นภาพสีเสียง และ กลิ่น เลยทีเดียว

บรรยากาศชนบทที่สื่อมาในเรื่องเป็นจุดสำคัญที่ทำให้เราอ่านเรื่องนี้ได้โดยไม่เบื่อ คือรายละเอียดมันงดงามมาก...มีตั้งแต่จุดใหญ่ ความคิดความเชื่อเบื้องต้น ไปจนถึงเหตุการณ์ต่างๆที่ดูเหมือนไม่สำคัญอะไร แต่ถ้าไม่มีมันก็จะขาดอรรถรสอย่างมากมาย ทั้งเรื่องความสัมพันธ์วัยเด็ก ไปจนถึงความสัมพันธ์ระหว่างคนในหมู่บ้าน

ที่สำคัญ สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้มีความน่าสนใจ คือช่วงหลัง ที่นางเอก(ไม่ได้คู่กับพระเอกนะ นางเอกคือตัวละครหญิงที่เด่นที่สุดต่างหาก!) พยายามสุดตัว หาหลักฐานยืนยันความคิดของตัวเอง โดยใช้ความรู้ที่ร่ำเรียนมานี่แหละ...สุดยอด! มันเป็นการสื่อนัยๆว่าถ้าเราตั้งใจเรียน ถ้าเราเรียนรู้ตลอดเวลา มันจะมีประโยชน์แน่ๆไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง ซึ่งอาจจะไม่ใช่การแก้ความคิดคน หรือการพิสูจน์ว่าอะไรคือสาเหตุการตาย...ยังมีอย่างอื่นอีกมาก

ส่วนรายละเอียด...เอาเป็นว่า ชอบพวกเหตุการณ์ยิบย่อยในเรื่องน่ะ มันดูสมจริง และดูใกล้ตัวเรา มากมาย มหาศาล 55+

โดยรวมแล้ว ระทึกขวัญใช้ได้ เพราะหัวใจเต้นตุบๆยกนิ้วขึ้นมากัดเล็บเลยทีเดียว 55+ ประทับใจหน่อยๆ แต่ไม่ถึงขั้นชอบมากกรีดร้องหรือขึ้นหิ้ง เหมือนกับเป็นจุดเริ่มต้นของอะไรสักอย่างต่อไปมากกว่า

ข้อที่ติ...นอกจากปริศนาที่ง่ายไปสำหรับเรา ยังมีตัวละครที่ชื่อ 'อินทร์' ตัวเดียวที่ดูจะขัดหูขัดตา...คืออาชีพไม่สัมพันธ์กับวิธีคิด และวิธีคิดก็ไม่สัมพันธ์กับสิ่งที่คิดออกมาได้--พวกที่ยึดถือความคิดตนเองเหนือสังคมไม่มีทางทำแบบที่เห็นในเรื่อง และไม่มีทางใช้ defense mechanism แบบ intellectualization แต่สถานเดียว...เหตุผลของเขาน่าจะยังมีมากพอให้นึกสงสัยแม้กระทั่งเรื่องที่ไม่น่าจะเป็นไปได้มากที่สุดได้อยู่ แม้จะอยู่ในสถานการณ์นั้นก็ตาม

อย่างไรก็ตาม ตัวละคร 'อินทร์' นั่นเอง ที่เป็นตัวที่ทำให้เรื่องมีเสน่ห์ ด้วยเหตุการณ์และความฝันของเขามีอะไรมากมายจริงๆ

และอีกอย่าง...Schizophrenia มันอ่าน 'สกิ๊-โซ-เฟร-เนีย' ดังนั้นอย่าทับศัพท์เป็น 'สคิซโซเฟรเนีย' จะดีกว่า...ใส่ภาษาอังกฤษไปเลย จบเรื่อง~

สรุป...ให้คะแนน 7/10 คือประทับใจ ชอบ โอเคอยู่ แนะนำให้อ่าน
และวางไม่ลงจริงๆ วางไม่ลงจริงจัง ขนาดโดนแม่ด่าอยู่ข้างๆ ไล่ให้ลุกออกไป เรายังยอมทนเสียงแม่แล้วนั่งอ่านต่อไปเลย 5555

แต่เรื่องวิชาการกับปริศนายังไม่ลึกหนำใจเรา...เข้าใจว่าไม่ใช่นิยายวิทยาศาสตร์ แต่ขอความลึกอีกสักนิดเพื่อให้คนเรียนวิทย์ขั้นกินหัวอ่านแล้วซู่ซ่าสักหน่อยบ้างจะเป็นดี 55+

เราก็--ขอติดตามเล่มต่อไปของคุณ มิรายญิ์ เรื่อยๆแล้วกันล่ะ!

เล่มแรกออกมาวางไม่ลง แถมคอนเซปต์ถูกใจแบบนี้ คาดว่าเล่มต่อไปก็คงมีอะไรให้เราอึ้งได้บ้างแหละน่า!...ยังไงเราก็ไม่ได้รู้ทุกเรื่องนี่นะ ในอนาคตผู้เขียนคงเลือกหยิบสักเรื่องที่เราอ่านแล้วซาบซ่านได้บ้างเหมือนกัน

(แว้บไปดูเรื่องใหม่ของท่านผู้เขียน--อ่านแล้วซ่านซึ้งถึงทรวง ระทึกขวัญ รายละเอียดดี ที่สำคัญคืออิงข้อมูลนอกเหนือความรู้เรา!! เป็นอะไรที่สุดยอด มาก TT_TT)

ขอให้เล่มใหม่ออกมาโดยเร็ว และขอให้ท่านผู้เขียนยังยืนหยัดในฐานะนี้อย่างสง่างามต่อไปนะคะ!

edit @ 25 Oct 2009 18:25:32 by Star* of Radiance